صنعت کهگیلویه و بویراحمد در دو راهی «زیرساخت» و «سرمایه»/ وقتی زمین آماده است، اما تولید هنوز میلنگد
گروه استانها - آمارهای ارائهشده از سوی مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی کهگیلویه و بویراحمد، از یک سو تصویری امیدوارکننده از توسعه زیرساختهای صنعتی، احیای واحدهای راکد و حرکت به سمت انرژیهای تجدیدپذیر ترسیم میکند و از سوی دیگر، واقعیتی تلخ را به نمایش میگذارد؛ واقعیتی که نشان میدهد مهمترین مانع امروز صنعت استان دیگر کمبود زمین و زیرساخت نیست، بلکه کمبود سرمایه، ضعف مدیریت در واحدهای تولیدی، نبود نیروی انسانی ماهر و چالش تأمین مالی است.
به گزارش خبرنگار تابناک در استان کهگیلویه و بویراحمد، سالهاست که توسعه صنعتی یکی از مطالبات اصلی مردم و مسئولان استان به شمار میرود. استانی که با وجود ظرفیتهای فراوان در حوزه انرژی، منابع آب، معادن، کشاورزی و موقعیت جغرافیایی، هنوز نتوانسته سهم متناسبی از تولید و سرمایهگذاری صنعتی کشور را به دست آورد.
اکنون سخنان «محسن ضامنفر»، مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی استان، در گفتگوی تفصیلی با خبرنگار تابناک در کهگیلویه و بویراحمد، علاوه بر ارائه آمار، حاوی نکاتی است که میتواند مسیر آینده صنعت کهگیلویه و بویراحمد را روشنتر کند.
زیرساختها توسعه یافتهاند؛ اما همه ظرفیتها فعال نیستند
براساس آمار ارائهشده، اکنون ۱۳ شهرک و ناحیه صنعتی در استان فعال است و دو شهرک دیگر نیز در مسیر تملک قرار دارد. همچنین ۳۶۷ واحد دارای پروانه بهرهبرداری در این شهرکها مستقر شدهاند و بیش از ۶۰۰ طرح نیز قرارداد واگذاری منعقد کردهاند.
با این حال، تنها بیش از ۲۴۰ واحد در مدار تولید قرار دارند؛ آماری که نشان میدهد بخشی از ظرفیت ایجادشده هنوز به تولید واقعی تبدیل نشده است.
این فاصله میان «واگذاری» و «تولید» همان حلقهای است که سالهاست سیاستگذاران صنعتی کشور نیز با آن مواجه هستند.
چرا کارخانهها از حرکت بازمیمانند؟
یکی از صریحترین بخشهای این گفتوگو، پاسخ مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی به این پرسش بود که چرا برخی واحدهای صنعتی راکد میشوند؟
برخلاف تصور رایج، وی تأکید کرد که کمبود زیرساخت، عامل اصلی تعطیلی کارخانهها نیست.
به گفته وی، تحریمهای اقتصادی، نوسانات شدید بازار، کمبود سرمایه در گردش، فرسودگی ماشینآلات، نبود نیروی متخصص، ضعف دانش مدیریتی برخی سرمایهگذاران، ورود افراد فاقد تجربه به عرصه تولید و محدودیت منابع بانکی، مهمترین عوامل رکود واحدهای تولیدی هستند.
این اظهارات نشان میدهد مسئله صنعت استان بیش از آنکه عمرانی باشد، اقتصادی و مدیریتی است.
پایان دوران واگذاریهای بدون اهلیت؟
یکی از مهمترین پیامهای سخنان مدیر عامل شرکت شهرکهای صنعتی استان، تغییر رویکرد در واگذاری اراضی صنعتی بود.
«ضامنفر» از فسخ قرارداد حدود شش هکتار زمین صنعتی در سال گذشته خبر داد؛ اقدامی که نشان میدهد شرکت شهرکهای صنعتی دیگر قصد ندارد زمینهای صنعتی سالها در اختیار افرادی باقی بماند که برنامهای برای تولید ندارند.
این سیاست، اگر با دقت، شفافیت و عدالت اجرا شود، میتواند یکی از مؤثرترین اقدامات برای جلوگیری از احتکار زمینهای صنعتی و هدایت امکانات به سمت سرمایهگذاران واقعی باشد؛ هرچند اجرای آن بدون حاشیه و مقاومت نیز نخواهد بود.
ناترازی انرژی؛ تهدیدی که میتواند به فرصت تبدیل شود
در شرایطی که بسیاری از واحدهای صنعتی کشور با محدودیت برق و گاز مواجه هستند، شرکت شهرکهای صنعتی استان تلاش کرده از این تهدید، فرصت بسازد.
اختصاص ۱۶۰ هکتار در شهرک صنعتی سقاوه و ۵۰ هکتار در شهرک صنعتی لیکک برای نیروگاههای خورشیدی، ایجاد شهرک تخصصی انرژی خورشیدی و انعقاد قرارداد تولید هفت مگاوات برق، نشان میدهد نگاه مدیران استان تنها به رفع مشکل امروز نیست، بلکه برای آینده نیز برنامهریزی شده است.
اگر این طرحها به نتیجه برسند، میتوانند بخشی از دغدغه سرمایهگذاران درباره تأمین پایدار انرژی را کاهش دهند.
منابع مالی؛ گره اصلی تولید
در میان تمام موضوعات مطرحشده، شاید مهمترین چالش همچنان تأمین منابع مالی باشد.
مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی نیز اذعان کرد که منابع بانکی موجود پاسخگوی نیاز واحدهای تولیدی نیست و بسیاری از کارخانهها برای تکمیل خطوط تولید، خرید مواد اولیه و تأمین سرمایه در گردش با مشکل روبهرو هستند.
هرچند سختگیری در پرداخت تسهیلات و کاهش انحراف منابع اقدامی مثبت ارزیابی میشود، اما واقعیت این است که بدون تزریق سرمایه، حتی بهترین زیرساختها نیز نمیتوانند موتور تولید را روشن نگه دارند.
آموزش؛ حلقهای که نباید نادیده گرفته شود
یکی دیگر از نکات قابل توجه، بیان صریح در خصوص کمبود نیروی ماهر بود.
در استانی که نرخ بیکاری از دغدغههای اصلی محسوب میشود، همچنان بسیاری از واحدهای صنعتی برای جذب نیروی متخصص با مشکل مواجه هستند.
برگزاری دهها دوره آموزشی و برنامهریزی برای همکاری با ادارهکل آموزش فنی و حرفهای، گامی مثبت است، اما تا زمانی که ارتباط میان آموزشهای مهارتی و نیاز واقعی صنعت تقویت نشود، این مشکل همچنان پابرجا خواهد ماند.
فرصتهایی که نباید از دست بروند
اجرای سد تخصصی صنایع سقاوه، تخصیص آب صنعتی، کمترین میزان قطعی برق و گاز در شهرکهای صنعتی، تخفیف در واگذاری زمین، حمایت از شرکتهای دانشبنیان، حضور واحدهای تولیدی در نمایشگاههای بینالمللی و اجرای «پنجشنبههای سرمایهگذاری» مجموعهای از ظرفیتهایی است که میتواند مزیت رقابتی کهگیلویه و بویراحمد در جذب سرمایهگذاری باشد.
اما تجربه سالهای گذشته نشان داده است که صرف ایجاد زیرساخت، به معنای تحقق توسعه صنعتی نیست؛ آنچه این ظرفیتها را به اشتغال و تولید تبدیل میکند، ثبات اقتصادی، تأمین مالی، تصمیمگیری سریع، نظارت مستمر بر اجرای طرحها و انتخاب سرمایهگذاران دارای اهلیت است.
در پایان، سخنان مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی را میتوان بیانگر تغییر رویکردی دانست که از «واگذاری زمین» به سمت «تولید واقعی» حرکت کرده است. اکنون اگر برنامه احیای واحدهای راکد، سختگیری در انتخاب سرمایهگذاران، توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و تکمیل زیرساختهای صنعتی با تأمین منابع مالی و هماهنگی دستگاههای اجرایی همراه شود، کهگیلویه و بویراحمد میتواند بخشی از عقبماندگی تاریخی خود در حوزه صنعت را جبران کند؛ در غیر این صورت، افزایش تعداد شهرکها و قراردادهای سرمایهگذاری، بدون افزایش تولید و اشتغال، تنها در حد آمار باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/
منبع : تابناک
0 دیدگاه
ارسال دیدگاه